Knops, Egidius / Atlantis / 2002

Aa-landen, Haringvliet hoek Rijnlaan

De golvende zuil die als drager van twee andere beeldelementen fungeert, bezit alle kenmerken van een monoliet of obelisk. Het oeroude gegeven van de dragende pilaar is door de kunstenaar verbonden met twee eigentijdse toevoegingen.

Eén van de twee toevoegingen betreft een geometrische constructie, waarin iedereen onmiddellijk de omtreklijnen van een huis herkent. Het andere element is organisch en ontspruit uit de opwaarts gerichte stam.

Associaties

Associaties met een boomblad liggen voor de hand. De verticale beelddrager bezit zowel kenmerken van een grillige stam als van een meanderende rivier. Er bestaan aanwijsbare verbanden met het eilandenrijk Atlantis dat volgens een door Plato in zijn Timaeus overgeleverd verhaal door de Atlantische Oxeaan omspoeld werd.

Het eilandenrijk dat aan de andere kant van de zuilen van Hercules (de Straat van Gibraltar) lag, werd als gevolg van de verdorvenheid van de bewoners, uiteindelijk door de zee verzwolgen. In het beeld van Knops wordt een paradoxale situatie geopenbaard: Atlantis zinkt niet weg maar herrijst.

Schilder en beeldhouwer

Egidius Knops manifesteert zich als schilder én beeldhouwer. In zijn beelden van chroomnikkel staal etaleert hij een uitgesproken voorkeur voor ritmische en abstracte composities. Hij slijpt het metaal net zo lang tot er gepolijste vormen ontstaan. Het gebruik van geometrische elementen is eerder regel dan uitzondering. Strengheid, organische vormen en vloeiende lijnen versmelten tot een eenheid van tegendelen.

Knops studeerde aan de kunstacademie in Tilburg en werkte in de periode in de jaren ’60 en ’70 regelmatig samen met collega-beeldhouwers in Parijs, Berlijn en Italië. In 1980 won hij de prestigieuze Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst.