Snoeck, Jan / Wachters en stoeltjes / 1996

Aa-landen, Soerensebeek

Het in beeld brengen van een groepsgevoel, groepskenmerken, interacties en onderlinge relaties tussen mensen en hun omgeving is een geliefd onderwerp van Jan Snoeck.

Hij fantaseert graag over de manier waarop mensen hun omgeving beleven en hij anticipeert vrijmoedig op de vraag hoe (mens)beelden zich in hun omgeving manifesteren. Bekend zijn drie levensgrote plastieken bij Ziekenhuis Westeinde (Den Haag).

Geabstraheerde vormen

Hoewel het om geabstraheerde vormen gaat, is het niet moeilijk om er drie zittende mensfiguren in te herkennen. Op andere plekken in de openbare ruimte komen vergelijkbare beelden voor.

De objectengroep in de Zwolse wijk Aa-landen is één van de vele variaties op het genoemde thema. Het betreft een combinatie van enkele menhirachtige zuilen en stoeltjes met menselijke kenmerken. In onderlinge samenhang lijken ze een scène uit een theaterstuk te verbeelden. Die suggestie is begrijpelijk.

Schouwtoneel

Boven één van de vele artikelen die over het werk van Snoeck zijn geschreven, staat de kop ‘Jan Snoeck et son théatre’. Het artikel verscheen naar aanleiding van een tentoonstelling in Frankrijk.

De titel slaat de spijker op de kop, want wat de beeldhouwer feitelijk doet, is telkens nieuwe toneelstukjes opvoeren. Het leven is een schouwtoneel. ‘Elk mens speelt zijn rol en krijgt zijn deel,’ constateerde Joost van den Vondel in de 17de eeuw.

Jan Snoeck beaamt dat in zijn beelden. Saillant detail is dat de mimiek van acteurs en figuranten en de trefzekerheid van de decorstukken woorden overbodig maakt.

Handschrift

De keramische beelden die op een besloten pleintje aan de Soerensebeek gegroepeerd zijn, werden gemaakt toen de carrière van Snoeck al ver gevorderd was. De stileringen zijn in de loop der jaren steeds gewaagder geworden.

Hoofdzaak is dat de beeldhouwer zich steeds weer manifesteert als een regisseur die de ensceneringen vakkundig naar zijn hand zet. De officiële kunstwereld vindt zijn creaties oppervlakkig, maar voor Snoeck telt alleen dat ze plezier moeten bieden.

Daarom is zijn handschrift steeds herkenbaar gebleven: kleurig en vrolijk, het resultaat van een onafhankelijke geest.