Beek, Marius van / Eruptie / 1987

Assendorp, Wezenlanden

Marius van Beek (1921 – 2003) werd tijdens zijn reizen naar het Engelse Stonehenge en Peru getroffen door de directe betrokkenheid van het leven in oude culturen op elementaire natuurkrachten en door de respectvolle manier waarop in primitieve samenlevingen met de natuur werd omgegaan.

Een ander element dat de kunstenaar zichtbaar maakt in Eruptie, is dat hij het hart beschouwt als motor van al het menselijk leven. Dat gegeven verbeeldt hij door oerkrachten in de hoedanigheid van ruwe, opengebarsten brokken steen te combineren met vormelementen die inventieve, kunstmatige menselijk ingrepen openbaren. Dat zijn de kubusvormige geslepen kristallen.

Eruptie

Binnen het totale oeuvre van de beeldhouwer neemt Eruptie een bijzondere positie in. De abstracte vormentaal wijkt af van de doorgaans figuratieve beeldtaal. Het eveneens in Zwolle geplaatste beeld De Muzen sluit nauwer aan bij de meer herkenbare en vaak dramatische beelden van de kunstenaar waarin zowel engagement als kunsthistorisch besef doorklinkt.

Marius van Beek reageerde in zijn werk graag op de klassieken of op bijbelse thema’s. Hij deed dat met een eigentijds idioom. De kunstenaar herhaalde zijn voorgangers niet, maar voegde nieuwe elementen toe aan het overgeleverde gedachtegoed.