Bemelmans, Fons / Icarus / 1982

Assendorp, Park De Wezenlanden

Sinds de herplaatsing krijgt het beeld de rust en de ruimte die nodig is om het verhaal van de gevallen held Icarus optimaal tot zijn recht te laten komen. Op de huidige plek lijkt het wel alsof de overmoedige man die naar de zon wilde vliegen, samen met zijn door de verzengende hitte van de zon los gesmolten vleugels zo uit de wolkenlucht komt vallen. De vrij letterlijke verbeelding van het mythologische verhaal is kenmerkend voor de werkwijze van Fons Bemelmans.

Edelsmid

De Limburgse kunstenaar, die sinds eind jaren zestig woont en werkt in Eysden, studeerde aan de Stadsacademie van Maastricht en daarna ook nog aan de Kölner Werkschule en de Brera Accademia delle Belle Arti in Milaan, waar hij les kreeg van grootheden als Luciano Minguzzi en Marino Marini. Hoewel beeldhouwer zijn hoofdberoep is, manifesteerde hij zich ook als edelsmid.

Drie keer won hij de St. Lucas Prijs van de Stadsacademie in zijn geboortestad Maastricht. Minder bekend is dat hij ook de ambtsketens maakte voor de burgemeesters van Delft en Enschede. Eén van zijn bekendste beelden is De Vier Heemskinderen dat voor het stadhuis van Delft staat.

Energiek

De invloed van zijn Italiaanse scholing is terug te vinden in de typische strakke wijze van modelleren die met name voorkomt in de energieke torso’s van paarden en stieren die Fons Bemelmans in de jaren zestig maakte en die we ook kennen van de beelden van man en paard van Marini. Het beeld Icarus is speelser en wellicht iets natuurgetrouwer, maar zeker niet minder energiek. Het neerstorten van de tragische held is heel plastisch en op bijna barokke wijze verbeeld.

Het lijkt alsof het suizen van de val nog nagonst in het park. Opvallend zijn de gezichtskenmerken (ogen, neus, mond, haargrens) die door de beeldhouwer in het brons gegraveerd zijn en die Icarus nog ‘herkenbaarder en menselijker’ maken dan hij al is.