Grégoire, Pépé / Zusters onder de bogen / 1994

Zusters onder de bogen, 1994

Pépé Grégoire

Materiaal: brons/staal

Locatie: Isala Klinieken, voortuin aan de Ceintuurbaan

Hoe opgewekt kan een mens zijn? Dat hangt gedeeltelijk af van het vertrouwen in de medemens. Minstens even belangrijk is het hoe serieus hij zichzelf neemt. Pépé Grégoire (Teteringen, 1950) beziet het leven met een knipoog. In zijn beelden klinkt niet alleen drama door maar ook humor. In  zijn werk wil hij uitersten in het scala van menselijke emoties samenbrengen. Hij zoekt zowel de lach als de traan. Voor hem is dat een principekwestie.

Gekapte nonnen

Het beeld Zusters onder de bogen dat hij in opdracht van de medische staf  van het inmiddels gesloopte ziekenhuis De Weezenlanden maakte, past in de levensvisie van de kunstenaar uit Laren. De opdracht was om de herinnering aan de stichters van het rooms katholieke ziekenhuis levend te houden. In 1897 kwam moeder-overste Lamberta met vijf medezusters Van de Bogen vanuit Maastricht naar Zwolle om in een herenhuis aan de Melkmarkt een ziekenhuis te stichten. Het beeld van brons en staal laat twee gekapte nonnen zien die onderhoudend met elkaar communiceren. Na de voltooiing van de nieuwbouw van de Isala klinieken in 2015 werd het beeld verplaatst van het voormalige ziekenhuis De Weezenlanden naar de nieuwe locatie. Daar heeft het een mooie plek gekregen in de voortuin aan de Ceintuurbaan.

Gemutileerd lichaam

Via zijn kunst relativeert Pépé Grégoire het dagelijks leven, persoonlijke omstandigheden, archeologie, levenscyclus en naar de kunstgeschiedenis. Zonder relativeringsvermogen wordt het  leven een stuk saaier, onaangenamer en bij vlagen zelfs ondraaglijk. Binnen het oeuvre van Grégoire is de esthetiek van het gemutileerde lichaam een eigen leven gaan leiden. De verbeelding van de gedeformeerde mens refereerde in de negentiende eeuw onder meer aan de vondsten van lijken van soldaten die tijdens de napoleontische oorlogen gesneuveld waren. Iets van de wonderlijke combinatie van tragiek en heroïek kleeft ook aan de beelden van Grégoire. De gedachte dat je met elk deel van het menselijk lichaam de mens als geheel kunt laten zien, is een belangrijke drager van Grégoires mensvisie. Naast zijn fascinatie voor windkracht, combinaties van geometrische en organische vormen en voor profielen en maskers is affiniteit met losse lichaamsdelen een rode draad in zijn oeuvre. Contrasten beheersen zijn beeldhouwkunst.