Hajee, Margreet / Groeipunt / 1922

Zwolle-Zuid, Eergieweg , Montessorischool

Groeipunt is in een aantal opzichten een voorloper van de figuratieve beelden die Margreet Hajee in het eerste decennium van het nieuwe millennium maakte en waarin onder meer het hondenleven breed uitgemeten wordt. Hajee etaleert in die sculpturen op buitenissige manier het luie leven van gedomesticeerde huishonden.

De beelden bestaan (evenals Groeipunt) uit losse elementen en ze zijn fris en zoet van kleur. Hoe groot de overdosis effectbejag ook is, het zij haar onmiddellijk vergeven, want de protserige overdaad mist haar heilzame en bevrijdende uitwerking niet. En dat is toch waar het uiteindelijk om gaat.

Genot en tevredenheid

Superverleidelijk zijn de beelden van honden die zich op hun rug wentelen in genot en tevredenheid. De losse componenten wekken de suggestie dat het gaat om bouwpakketten, maar de samenhang wordt geen moment uit het oog verloren.

Het frivole spel met zielsverhuizingen, materiƫle cross-overs, veranderingen in hoedanigheden en andere metamorfoses is ook terug te vinden in objecten die gebaseerd zijn op koraalstructuren, grillige organische vormenstelsels, wilde woekeringen en van geometrie afgeleide patronen.

Exotische vruchten

Met haar beelden laat Hajee zien dat ze de ruimte aankan en wil bespelen. Binnen die context kan Groeipunt gezien worden als een voorloper of wegbereider. Het driedelige beeld (dat tot haar vroege oeuvre gerekend kan worden) bezit al wel figuratieve elementen maar kan met evenveel recht gezien worden als een abstract beeld.

De verwijzing naar groeiprocessen is terug te vinden in de min of meer organische vormen die op exotische vruchten (meloenen of pompoenen) lijken. Hajee refereert hiermee (in)direct naar de groeifase die kinderen tijdens hun jarenlange verblijf op de basisschool doormaken.