Hajee, Margreet / Vloerkleden / 2001

Assendorp, Assendorperstraat/Papaverstraat

Evenals Hans van Houwelingen koos ook Margreet Hajee voor een decoratief, voorstellingloos mozaïek dat gebaseerd is op geometrische patronen. Eerder deed zij iets vergelijkbaars (maar dan aan de wand) aan de voorkant van jongerencentrum ReZet in Zwolle-Zuid.

Zowel het tapijt dat Hans van Houwelingen legde in Utrecht als de vloerkleden die Margreet Hajee ontwierp voor Assendorp zijn bedoeld om de beleving van de wijk een positieve impuls te geven. Het ontwerp sluit nauw aan bij de belevingswereld van de gebruikers (lees: omwonenden).

Zij moeten zich in de eerste plaats thuis voelen. Het werkt averechts wanneer zij geconfronteerd worden met kunst die zich als een ongewenste indringer gedraagt.

Geglazuurde straatstenen

De vloerkleden die Margreet Hajee (geb. Apeldoorn, 1958) ontwierp, openbaren haar fascinatie voor ornamentiek en decoratieve elementen. Na de voltooiing van haar opleiding monumentale keramische vormgeving aan de kunstacademie in Kampen (dat was in 1988) voerde zij diverse monumentale opdrachten uit, waaronder ook drie projecten in de openbare ruimte in Zwolle. De vloerkleden zijn gemaakt van geglazuurde straatstenen.

Felle kleuren

Zowel Hajee’s autonome keramische sculpturen als de kunstwerken die zij in opdracht uitvoerde, onderstrepen dat ‘versieringskunst’ voor haar geen besmet begrip is.

Met felle kleuren en decoratieve patronen zoekt zij aansluiting bij de gemiddelde smaak zonder die slaafs te volgen. Waar mogelijk geeft ze een verrassende draai aan traditionele vormgeving, maar bovenal spreekt ze zich onvoorwaardelijke uit voor kunst die het leven en de dagelijkse omgeving een beetje aangenamer en kleurrijker maakt.

Bijna terloops vervaagt Margreet Hajee het obligate onderscheid tussen high culture en low culture. In de meest letterlijke betekenis van het woord geeft zij de kunst weer terug aan de straat.