Rütte, Iris le / Ei, huis, klok / 1997

Veerallee

De bermbeelden zijn vergroeid met de omgeving. Alsof ze er altijd hebben gestaan. Toch zijn het omgevingsvreemde elementen die refereren aan eigenaardige handelingen. Welk normaal mens balanceert er met een ei op de voeten, kruipt in of uit een klok of plaatst een kruiphuis op kniehoogte? Wie een beetje thuis is in de kunstgeschiedenis, kan die vraag beantwoorden. De scènes zijn namelijk deels ontleend aan het schilderij Tuin der Lusten van Jeroen Bosch, dat in Madrid hangt.

Fatasiewereld

De legendarische 15e-eeuwse schilder uit ’s-Hertogenbosch was bijna obsessief gefascineerd door het menselijk onderbewustzijn en door de driften die daarmee samenhangen.

Iris Le Rütte voelt zich aangetrokken door de mysterieuze, sprookjesachtige, soms surrealistische en visionaire en bij vlagen zelfs demonische fantasiewereld van Bosch, maar tegelijk is zij een kind van deze tijd. Haar fantasieën zijn kinderlijk onschuldig, een beetje mysterieus maar minder moralistisch of onheilspellend dan de wereld van Jeroen Bosch.

Metamorfose

Iris Le Rütte woont en werkt in Amsterdam. Ze gaat graag in gesprek met mensen die in de directe nabijheid van haar beelden wonen en er dus dagelijks mee geconfronteerd worden. Haar beeldhouwkunst ontwikkelde zich gedeeltelijk vanuit de tekeningen en illustraties die zij maakte voor de kinderpagina van NRC.

Met haar beelden speelt zij in op het verschijnsel metamorfose. Zij maakt gestalten in de geest van Ovidius, die ooit constateerde: ‘Alles verandert, niets vergaat. De ziel doolt rond van hier naar daar.’

Zielsverhuizingen, transformatieprocessen en gedaantewisselingen zijn voor Le Rütte een onuitputtelijke inspiratiebron. Mensen, dieren en dingen worden bezield en veranderen onophoudelijk van aard en hoedanigheid.