Wijk, Charles van / Potgieter (1808 - 1875) / 1908

Binnenstad, Potgietersingel

Charles Henri Marie van Wijk woonde, werkte en studeerde niet alleen in Den Haag maar ook in Brussel en Parijs. Aan de Haagse kunstacademie kreeg hij onder meer les van Antoine Eugène Lacomblé.

Als beeldhouwer genoot hij aanvankelijk vooral bekendheid met figuren die hij ontleende aan het Veluwse platteland en aan het vissersleven in Volendam en Scheveningen.

Borstbeeld

Later maakte hij veel monumenten, waaronder het gedenkteken voor de gebroeders Maris in Den Haag, het monument voor Thomson en standbeelden van Johan de Witt, raadpensionaris Johan van Oldenbarnevelt en scheikundige J.H. van ’t Hoff die de verbeeldingskracht in de wetenschap propageerde.

Het borstbeeld van Everardus Johannes Potgieter (1808 – 1875) past perfect in dit rijtje. Potgieter was niet alleen een bekwaam zakenman maar ook een literator met gezag. Hij was medeoprichter van het literaire tijdschrift De Gids, waarin hij als criticus publiceerde.

Gedicht

Zijn invloed in de literaire wereld van zijn tijd was groot, maar zijn eigen literaire werk werd nooit populair. Alleen Jan Saliegeest geniet nog steeds waardering.

Op de sokkel van het beeld staat de laatste regel uit Potgieters gedicht: Een halve-eeuws wake: onsterfelijk maakt de oorspronkelijkheid. Verder zijn naam, jaartallen, wapenschild en guirlandes in het ontwerp verwerkt.

Brons gieten

Charles van Wijk was één van de weinige beeldhouwers die zelf de kunst van het brons gieten optimaal beheerste. Tijdens zijn leven werd de kunstenaar, die lid was van Arti et Amicitiae in Amsterdam, veelvuldig gelauwerd.

Werk van hem is onder meer opgenomen in de collecties van het Dordrechts Museum en museum Boijmans van Beuningen (Rotterdam).